Opis: Na wielu stanowiskach pracy w polskich kopalniach węgla i rud miedzi występują znaczne trudności w utrzymaniu pożądanych warunków klimatycznych, spowodowane wysoką temperaturą pierwotną skał otaczających wyrobiska na dużych głębokościach eksploatacji, znaczną mocą urządzeń mechanicznych stosowanych przy urabianiu, odstawie i transporcie oraz przyrostem temperatury powietrza, związanym ze zwiększeniem ciśnienia powietrza w polu ciężkości Ziemi. W przypadku oddziałów eksploatacyjnych z wysoką kon¬centracją, zlokalizowanych na dużych głębokościach, w okresie trwającego 3-4 godziny największego natężenia robót, występują podwyższone, a nawet - w stosunku do przepisów polskich - przekroczone wartości temperatury i wilgotności powietrza. W związku z tym, że podane wyżej przypadki w najbliższej przyszłości będą się nasilać, zachodzi konieczność lepszego poznania wymiany ciepła między organizmem człowieka a kopalnianym otoczeniem, ze szczególnym uwzględnieniem warunków skrajnie trudnych. Uzyskane wyniki mogą stanowić jedną z podstawowych przesłanek do normowania pracy oraz do nowelizacji przepisów w zakresie cieplnych warunków pracy. Wymiana ciepła między ciałem człowieka a otoczeniem odbywa się drogą parowania potu, oddychania, konwekcji, promieniowania, przewodnictwa oraz poprzez pracę. Wszystkie te mechanizmy można opisać na gruncie teorii wymiany ciepła, a w przypadku parowania potu i w pewnym zakresie oddychania - teorii wymiany ciepła i masy. W odniesieniu do pracy biurowej i fizycznej o niewielkim natężeniu poznanie omawianych mechanizmów wymiany ciepła jest zaawansowane…….
