| |  | |
|
| |  |
| |
| |
|
<< Powrót do spisu książek
 | Tytuł:
Ekonomiczne kryteria oceny działalności operacyjnej i rozwojowej przedsiębiorstw przemysłowych
Autor:
Jan BUTRA, Jerzy KICKI, Konrad WANIELISTA
Cena: 0.00 zł
Data wydania: Kraków 2004 r.
ISBN: 83-89388-14-6
Ilość stron: 101
Format: B-5 miękka oprawa
Dodaj do koszyka  |
Opis:
W pracy przedstawiono trzy grupy kryteriów oceny działalności operacyjnej i rozwojowej przedsiębiorstw przemysłowych:
kryteria statyczne,
kryteria dynamiczne,
kryteria scenariuszowe.
Kryteria statyczne, zwane także konwencjonalnymi lub prostymi, nie uwzględniają wartości pieniądza w czasie. Bazują one na miernikach ekonomicznych określających przychody i koszty oraz majątek przedsiębiorstwa i jego strukturę. Do typowych kryteriów statycznych należą: zysk operacyjny i zysk netto, ekonomiczna wartość dodana, kryteria wskaźnikowe oraz kryteria ukierunkowane na działalność rozwojową, do których należą stopa i okres zwrotu na¬kładów inwestycyjnych oraz wskaźnik zyskowności.
Kryteria dynamiczne różnią się od statycznych tym, że uwzględniają wartość pieniądza w czasie, a miary ekonomiczne, którymi się w nich posługujemy, bazują na wpływach i wydatkach pieniężnych, nie zaś na przychodach i kosztach, jak w kryteriach statycznych. Do podstawowych kryteriów dynamicznych należą: kryteria kosztowe, rynkowa wartość dodana, wartość zaktualizowana netto oraz dynamiczne wskaźniki rentowności: wskaźnik wartości zaktualizowanej netto, wskaźnik zyskowności, wewnętrzna stopa zwrotu i zmodyfikowana wewnętrzna stopa zwrotu.
Kryteria scenariuszowe nie są w literaturze wyodrębniane jako oddzielna grupa. Cechą charak¬terystyczną kryteriów scenariuszowych jest to, że uwzględniają one niepewność, co do przy¬szłych zdarzeń mających wpływ na wyniki działalności przedsiębiorstwa. Scenariusze przy¬szłych zdarzeń są opracowywane na podstawie badania tendencji w otoczeniu kontekstowym i transakcyjnym. Do typowych kryteriów scenariuszowych należą: wartość oczekiwana zdyskon¬towanych sald pieniężnych, odchylenie standardowe i współczynnik zmienności oraz kryte¬ria operacyjne, w skład których wchodzą kryteria pesymizmu (maksyminu), optymizmu i ostrożnego optymizmu oraz kryterium utraconych korzyści (minimaksu). Wyżej wymienione kryteria są stosowane komplementarnie i oceniają projekty z różnych punktów widzenia inwestora projektu.
W ostatnim okresie rozwija się nowa grupa kryteriów, zwana opcjami realnymi lub rze¬czywistymi, nawiązująca do wyceny opcji finansowych. Temat opcji realnych w ocenie projek¬tów zostanie przedstawiony vi następnej publikacji.
Podstawy teoretyczne współczesnych metod oceny efektywności przedsięwzięć inwesty¬cyjnych można znaleźć w pracach ekonomistów, którzy w XIX i na początku XX wieku zajmo¬wali się problematyką znaczenia kapitału w gospodarce rynkowej. Klasyczne formuły- uznane za pierwszy etap kształtowania nowoczesnej metodyki oceny przedsięwzięć inwestycyjnych w gospodarce rynkowej - pozwalały jedynie określić opłacalność inwestycji i nie uwzględniały wielu nieznanych ówczesnej myśli ekonomicznej zjawisk oraz czynników (np. inflacji), które wraz z rozwojem gospodarki rynkowej w państwach wysoko uprzemysłowionych wywierały coraz większy wpływ na rzeczywistą efektywność przedsięwzięć inwestycyjnych firm, zarówno z mikro-, jak i z makroekonomicznego punktu widzenia (Gawron H., 1997).
|
| |
| | | |
| | | |
|
